vandaag volgt morgen
het is niet wat je denkt. Het denkt jou als een bijzin. Als je wil, als je niet wil als je Als het je belijft. Woorden struikelen mijn ruggengraat naar beneden je vingers langs de ribbelingen van de chauffage. Een koude val in mijn leegte Om het warm van te krijgen. woorden die mijn wond, mijn mond verlaten, keren terug. bekluifd, bepoteld en bezeten. Als een schoenhand van binnen naar buiten. een einde in beginnen, en terug naar binnen. Als een film op mijn huid. Littekens die ons de weg naar huis wijzen. uit Genotzaakt (2025) van Anton Nymand
