lijfwacht

een denken dat zich vormt als kalkaanslag rond de fonemen  die mij spreken 

rond de bespekte gaten in mijn weten  

gebaard onder een gesternte dat twijfel kermt 

maar na het lot  

een prijs verwacht 

weiger te praten 

te denken als een  

goed mens 

humaan 

laat mij spreken 

alleen 

als een wens 

een leven zo 

heerlijk dat dromen  

niet bestaan 

het enige leven 

waarin je mag weten waaraan 

je kapot zult gaan 

de potten goud 

zoals gewoonlijk 

aan de voeten van  

regenbogen staan 

schilder mij zwart 

schilder mij wit 

of beklad mijn kleuren 

met hopen goud 

voel mijn hart  

en of het er nog zit 

maak eens een fout 

zo kan ik weten  

of je nog bestaat