vandaag volgt morgen

het is niet wat je denkt. Het denkt jou 

als een bijzin. Als je wil, als je niet wil als je 

Als het je 

belijft. 

Woorden struikelen mijn ruggengraat naar beneden je vingers langs de ribbelingen van de 

chauffage. Een koude val in mijn leegte Om het warm van te krijgen. 

woorden die mijn wond, mijn 

mond verlaten, keren terug. 

bekluifd, bepoteld en bezeten. Als een schoenhand van binnen naar buiten. een einde in beginnen, 

en terug naar binnen. Als een film 

op mijn huid. Littekens 

die ons de weg naar huis wijzen.

uit Genotzaakt (2025) van Anton Nymand